Monthly Archives: juni 2019

  • -

De jonge kerk van Christus

Category : Artikelen

De jonge kerk van Christus

Wanneer je met een westerse (Europese en Angelsaksische) blik naar de ontwikkelingen in de wereldkerk kijkt, kan het je ontgaan dat het effect van enkele eeuwen zending in de onbereikte (lees: niet-westerse) gebieden van de aarde – en dan vooral evangelisatie en gemeentestichting – is dat er nu een relatief grote, maar jonge kerk staat. Deze jonge kerk heeft vooral behoefte aan verdieping.

De parallel met de biologie dringt zich op. Is de baby eenmaal geboren, dan is een gezonde groei alleen mogelijk als er passende voeding, hygiëne en verzorging is. Dan volgen logischerwijs de stadia peuter, kleuter, kind, tiener en jong volwassene. In welke groeifase de jonge kerk van Christus in de andere delen dan de Westerse zich exact bevindt, zal per regio verschillen maar het leeftijdsverschil met het Westen is duidelijk.

Waar heeft een opgroeiend kind vooral behoefte aan ? Aan ‘rust, reinheid en regelmaat’ zouden onze ouders zeggen. Dat is juist en later kan je daar onderwijs en training aan toevoegen. Het gehele opvoedingstraject dus.

Ook een bedrijfs start-up, heeft na de eerste fase van onstuimige groei, behoefte aan verdieping en toekomstvisie. In deze fasen van het jonge bedrijf, is er veel behoefte aan advies, consult, tips en inhoudelijke verdieping. Met als doel een evenwichtige, stabiele en levenskrachtige onderneming te worden.

Hoe essentieel deze fasen in de groei zijn, blijkt wel uit het feit dat als er een belangrijk aspect ontbreekt (denk aan liefde, aandacht, ruimte, ontplooiing, exploratie, goede voeding, hygiëne en medicatie etc.), er scheefgroei kan plaatsvinden of vervorming (ernstig vitamine D gebrek kan bijvoorbeeld leiden tot de Engelse ziekte – rachitis). Vertaald naar de kerk van Christus, betekent dit onderwijs, discipline en regelmaat in het bestuderen van het Woord en een frequent contact met de Vader. Petrus rept er over in 1 Petrus 2, 2-3 WV : « wees als pasgeboren kinderen begerig naar de zuivere, geestelijke melk… » Ook 1 Kor. 3, 2-3 WV en Hebr. 5, 12-14 WV noemen het onderscheid tussen melk en vast voedsel bij het opgroeien.

Na de melk komt het vaste voedsel. Zo zou het moeten zijn. Het is opmerkelijk dat in de tekstgedeelten partijdigheid, afgunst en tweedracht als belangrijkste oorzaken worden genoemd voor de onvolwassenheid van de gelovigen. Allemaal zaken die haaks staan op Jezus’ verlangen naar eenheid in de kerk (Joh. 17 WV). Zaken die ook van oudsher bij de tegenstander van God vandaan komen, kijk maar in de wereld om ons heen : deze is verdeeld tot op het bot. Zaken die ook in de zgn. ‘volwassen’ westerse kerk voorkomen, getuige het aantal denominaties. Is de naam van die tegenstander niet voor niets ‘diabolo’: hij die twee (di-) dracht zaait ? En dus scheiding brengt ?

Het heeft mij verbaasd dat waar er ook sprake is van zending, vrijwel iedereen – ook wij – die nu naar andere werelddelen afreist, de nadruk legt op onderwijs en opvoeding (in het Engels : ‘discipling’). Ik ging er over nadenken en zag het patroon dat ik boven beschrijf.

Vroeger in mijn marketing- en verkoopcarrière, was er altijd sprake van twee soorten verkoopmedewerkers, de zgn. ‘hunters’ (jagers) en de ‘farmers’ (boeren). Beiden hebben hun eigen rol in het proces van werven en binden van klanten. Komen er geen nieuwe klanten bij, dan droogt het voortbestaan van het bedrijf vroeg of laat op; houd je bestaande klanten niet binnen, dan dweil je met de kraan open. Klantbehoud is vele malen beter en goedkoper dan het werven van nieuwe klanten, maar beiden zijn nodig. In de kerk van Christus zijn er evangelisten en gemeentestichters nodig, maar ook onderwijzers, leraars, coaches en rolmodellen. Volgens het principe van 2 Tim. 2 en het tweede deel van de zendingsopdracht, vind de Heer het dus nodig dat christenen aan anderen ‘leren alles te onderhouden wat Ik (Jezus) jullie geboden heb !’ (Matth. 28, 19b WV).

Is die ‘discipling’ een doel op zich ? Nee, zowel in Chili als in Cambodja hebben wij gezien wat het doel is van deze wereldwijde, en momenteel populaire beweging onder zendelingen : het opwekken tot het uitreiken naar de naaste. De bijna honderd jaar oude Cambodjaans evangelische kerk (KEC), is nu op alle fronten actief om met elkaar in actie te komen om uit te reiken naar de naaste in nood. Fysieke en geestelijke nood. Ook de Chileense kerk komt in beweging en trekt er op uit met allerlei soorten van hulp aan de naaste.

‘Discipling’ of ‘toerusting’ in goed Nederlands dient dus meerdere doelen tegelijkertijd. God krijgt de eer in veranderde mensenlevens, waar Hij meer voor het zeggen krijgt (lees ‘Groeien in geloof’ van wijlen Ds. D. van Keulen), de gelovige krijgt een steviger fundament en de naaste wordt gezien en bereikt. Met als ultieme doel dat Jezus Koning wordt in mensenharten en uiteindelijk in de gehele wereld (Opb. 22 WV). En is dat niet waar we op zitten te wachten ? Een rechtvaardige Koning, die niemand dwingt maar iedereen uitnodigt om deel uit te maken van dat Koninkrijk…

Maudy en ik zijn ons momenteel aan het beraden op het hoe, waar en wanneer van het toerusten van de jonge kerk. Langzaam maar zeker komen we er achter dat, net als Petrus en zijn visioen van het laken, wij geen exclusieve doelgroep hebben, maar de wereld als werkterrein. Worden we vanuit de bediening van toerusting breder ingezet dan alleen in Cambodja ? En zo ja, wat wordt dan het vehikel waarmee dat gestalte krijgt ?

Bid u mee ?

Phnom-Penh, Juni 2019.