Direct > Indirect

  • -

Direct > Indirect

Category : Updates

“Het hart van de mens overdenkt zijn weg, maar de HEER richt zijn schreden” (Spr. 16, 9 WV)

Het is opmerkelijk dat ik (Jacques) in mijn loopbaan de overgang heb gemaakt van direct sturend (management) naar indirect beïnvloedend (advisering) en nu in missie hetzelfde lijkt te gebeuren. Toen ik na uitgebreide overwegingen de bevestiging van boven mocht ervaren dat het goed was om de master opleiding ‘organisatieverandering & consulting’ (OCC – zie: https://www.rsm.nl/master/msc-programmes/msc-organisational-change-consulting/overview/) aan de Erasmus universiteit in Rotterdam te gaan volgen, was mijn uitgangspunt dat dit het Koninkrijk van God zou mogen dienen. Daarover later meer.

Belangrijke onderdelen in het studieprogramma zijn het ontwikkelen van reeds aanwezige zelfreflectie, empathisch vermogen, belangstelling, strategisch denken, relatiebinding, inzicht en invloed, effectieve communicatie en adviesvaardigheden. De essentie is dat de cliënt (i.c. de leiding van een bedrijf) het zélf doet. Door het stellen van de juiste, vooral open vragen, leert de cliënt zélf nadenken over de problematiek en de mogelijke oplossingen. Met behulp van de juiste interventietechniek, laat de consultant de cliënt vooral zichzelf overtuigen over hoe het verder moet. Maudy heeft een zeer vergelijkbaar curriculum gevolgd tijdens haar studie Sociaal Pedagogische Hulpverlening (SPH) aan de CHE in Ede.

Het is interessant om te zien hoe verschillende typen mensen omgaan met levenslessen. Sommige bewandelen de academische weg (in de volksmond: ‘boekenkennis’), trekken dus lessen uit onderzoek van anderen en weten dit toe te passen. Anderen zijn doeners en leren door vallen en opstaan wat wel en niet werkt. Weer anderen zijn pioniers; proberen dingen uit en komen er op die manier achter wat wel en niet functioneert. Er is een categorie die eerst het oor te luisteren legt bij anderen en zich laat informeren op basis van ervaringen van anderen en zo een oordeel vormt over wat wel en niet toepasbaar is. Enzovoort.

De goede consultant past zijn interventie stijl aan aan de leerstijl van de cliënt. Dat vergt empathie, inschattingsvermogen, luisteren, belangstelling en mensenkennis. Naarmate wij langer in Cambodja zijn, wordt langzaam een model duidelijk dat ons bekend voorkomt…

Het model waarmee wij van huis gingen, is eigenlijk het directe (klassieke) zendingsmodel. Je gaat wonen in een ander land, ‘leert’ (merk op dat dit tussen aanhalingstekens staat) de taal en de cultuur en gaat over tot actie (in het geval van zending: het bekend maken van het evangelie, direct). Het wordt ons steeds duidelijker dat dit een hele lange weg is en eigenlijk meer geschikt is voor jonge mensen, die een langjarige (tijds-) investering aan kunnen gaan.

Niet geheel toevallig kwamen wij op het spoor van een 30-daagse cursus ‘member care,’ gegeven door ervaringsdeskundige en Azië zendeling Harry HOFFMANN. Hij heeft veel ervaring met membercare en schetst in de cursus een goed beeld van hoe het kan. We hebben aan den lijve ervaren hoe belangrijk membercare is en wat het betekent als dit op het veld ontbreekt.

Na enige gesprekken met onze mentoren (Rev. Andrew & Liz GLOVER, Australië) en een bekend Frans WEC zendeling in Cambodja, Timothée PATON, gingen wij opleiding, ervaring, expertise, karakter én onze wensen ten aanzien van het werken met mensen eens nauwkeurig op een rijtje zetten. We kwamen daarbij steeds uit op hetzelfde patroon: we werken graag in groepen (teams), indirect door het bemoedigen en ondersteunen van hen die wél – één op één – in direct contact staan met de lokale bevolking. Zowel Maudy met haar SPH achtergrond als ik weten ons hier in beginsel bekwaam in, hoewel nooit volleerd.

We hebben de inzichten aangegrepen om voor te stellen hier actief te worden in membercare. Helaas is daar geen ruimte noch animo voor en nu wordt ook langzamerhand duidelijk waarom. De (voornamelijk) Amerikaanse aanpak binnen de organisatie hier kenmerkt zich door de boven beschreven pioniersgeest (‘lone ranger’ profiel): men opereert bij voorkeur alleen. Hulp in de vorm van membercare van buitenaf is niet nodig, zo is de opvatting. Velen, zoniet allen hebben het klassieke zendingsmodel gevolgd en zijn uiteindelijk in een succesvolle bediening terecht gekomen, zover wij kunnen beoordelen. En dat is zeer lovenswaardig. Het is echter niet ons profiel.

Deze ervaringen en inzichten – en de situatie rond COVID-19 – bieden ons de gelegenheid zorgvuldig samen met u en anderen een toekomstvisie te ontwikkelen die gericht is op indirecte ondersteuning van hen die het directe veldwerk doen. Daarbij oriënteren we ons op mogelijkheden en andere landen waar dit ‘hot’ is, noodzakelijk en zeer gewenst is. Kern daarbij is dat we ‘het kleine versterken’ (Matth. 12, 20 WV) en zelf heenwijzers zijn naar de Goede Herder die ons uitnodigt (Matth. 11, 28-30 WV). Kleine kerken helpen in hun groei en de leden ervan persoonlijk ondersteunen in hun geestelijke groei en missionair worden. Hoe belangrijk dat in het geval van St. Paulus was, leest u in de brieven aan onder meer de Corinthiërs (Vb.: 1 Cor. 16, 15 WV). Met als ultieme doel dat de ‘inheemsen de eigen inheemse bevolking bereiken.’ Dat is in recente jaren het meest effectieve model gebleken.

De beweging is dus van direct naar indirect, wat veel beter bij ons past. We zijn dankbaar dat we dit hier hebben mogen ontdekken en wijden ons aan het verder ontwikkelen van een heldere visie en aanpak, welke meer landenoverstijgend zal zijn.  Lees in deze context ook: https://charlesspurgeon.nl/een-lieflijke-troost-voor-zwakke-heiligen/.

Uiteraard nemen we u hierin graag mee. Blijf dus de blog volgen. Wordt vervolgd.

Hartelijke groet,

Jacques