Zijn en Doen

  • -

Zijn en Doen

Category : Artikelen

“Het gaat er niet om wat je bent, maar wie je bent!” zei mijn Opa Blok altijd. Het is tekenend voor hoe hij in het leven stond. Terwijl hij toch beslist geen minderwaardig baantje had, als hij op zijn 27e al procuratiehouder was bij het vermaarde Rotterdamse bedrijf Mees & Zonen (later Mees Pearson, later ABN Mees Pearson*, red.)

Langzaam maar zeker wordt duidelijk dat we om andere redenen in Cambodja zijn, dan waar we mee van huis gingen. Hier schreef ik al eerder over, maar in de reis neem ik u als lezer steeds mee in de ontwikkelingen. Wanneer die vaag zijn en ook op het moment dat die steeds duidelijker worden. Het is vergelijkbaar met het gewone levensproces van keuzen (met een ‘n!’ Met een ‘s’ is een anglicisme en die willen we graag vermijden) maken waarbij geldt dat, eerst als je erop terugkijkt, je lijn gaat zien.

Eén van die redenen is de vorming tot wie God wil dat je bent. Worden wie je bent, zegt het spreekwoord. Dat is mooi gezegd, want het betekent beslist niet dat je van type mens verandert, maar wel dat je gevormd wordt tot het niveau van een hogere morele standaard, namelijk die Jezus ook had. “Want dit is de wil van God; uw heiliging.” (2 Thess. 4, 3). En wat is heiliging anders dan een goed mens worden, zoals God goed is (Marc. 10, 18). Daar is niets op tegen (Gal. 5, 23). Wie kan iets tegen goede mensen hebben? Daar is de maatschappij alleen maar bij gebaat en maakt het leven zelfs goedkoper. Ga maar na, als er niet gestolen zou worden, is er geen duur rechtssysteem nodig om de gevolgen te corrigeren en de daders te vervolgen. Geen dure gevangenissen etc. Goed zijn is dus zelfs economisch zeer voordelig, maar wordt nochtans helaas niet als zodanig beloond…

Zijn wij van nature goed? Nee, daarom hebben we hulp van buitenaf nodig, redding en genade. Kwaad schuilt in ons allemaal… Wie dat ontkent, leeft in een schijnwereld. Heiliging is een status (in Jezus) én een proces. En juist om dat proces gaat het hier.

Hier in een land waar alles anders is, en je dagelijks wordt geconfronteerd met je eigen onmachtigheid, onhandigheid en onvermogen, leer je de focus te verleggen naar de Bron die ‘…geeft zonder verwijt.’ (Jac. 1, 5). Jezus zegt dat ‘Hij niets kan, zonder dat Hij het de Vader heeft zien doen’ (Joh. 5, 19-20). Als Hij dat al van Zichzelf zegt, wie zijn wij? Natuurlijk hebben we vele mogelijkheden en talenten gekregen, de vraag is echter uit welke bron tappen wij? Hadden de discipelen van Jezus niet ook ‘visserskennis en -vaardigheden?’ Die werden later wel degelijk goed gebruikt, maar op een andere manier ingezet. En dat is de kunst in het leven: je ontwikkelen naar wie je bent en mag zijn, gevoed vanuit God als dé Bron.

Wanneer je – zoals wij hier – niets kunt, en in alles afhankelijk bent, is nog maar één ding goed zichtbaar: wie je bent. In een intuïtieve samenleving als die in Cambodja – men noemt dit een ‘hoge context’ cultuur – waar vooral veel uit lichaamstaal (90% van onze communicatie volgens de experts) wordt afgelezen, leef je dus in een glazen huisje. Maudy en ik hadden thuis een keer woorden, voordat we in een tuktuk stapten en zonder dat de chauffeur hiervan wist, voelde hij aan de sfeer hoe de vlag er voor hing. We communiceren dus veel meer dan dat we ons bewust zijn. En dus heb je als christen een voorbeeldfunctie. Maar kun je je ook onderscheiden. Sommige expat nationaliteiten gedragen zich hier als echte kolonisten – bevelend en hooghartig – en dat is nu juist het gedrag dat Cambodjanen zo haten van westerlingen. En terecht. Nederigheid en vriendelijkheid wordt daarentegen zeer gewaardeerd. En is dat niet wat van ons verwacht mag worden (Matth. 11, 28)?

Waren wij daar al? Eh, niet echt. Er kon nog wel het één en ander beter. Natuurlijk is het proces nooit klaar, maar een aantal essentiële dingen zijn toch altijd nodig om ook later een goede missionaris te kunnen zijn. En die mogen we hier leren, voordat we de volgende fase in gaan.

Daarover later meer.

Geroepen om te zijn; om dan geroepen te worden te doen.

Jacques

Phnom Penh, 26 mei 2020

*) Alle merkrechten worden gerespecteerd.

(Foto: Het echtpaar Blok).